sreda, 13. januar 2016.  12:21h
Pročitano 1225 puta

Naša opština pod Austrougarskom.

Istorija je riznica svakog naroda. Ona čuva tradiciju, običaje, i ono najvažnije. identitet jednog naroda. Narod bez istorije nema ni budućnost. Pogledajte karte Austrougarske iz 1910. na kojoj su jasno upisana mesta opštine Alibunar.

Austrougarska karta Austrougarska karta lazarus.elte.hu

Vladimirovac je osnovan 1808, maja meseca, zahvaljujući kolonizaciji 121 porodica Rumuna iz Šama (Žamu), 106 porodica Rumuna iz Klopodija i nekoliko porodica iz Surduka. Novo naselje, <<Petrovoselo>>, po generalu Petru Duki. Petrovoselo dodeljeno je novoselskoj kompaniji, na banatskoj Vojnoj granici Habsburške Monarhije, na teritoriji nemačko-banatskog regimenta sa sedištem u Pančevu, između Banatskog Novog Sela i Alibunara.U toku dva veka istorije, Vladimirovac menja svoje ime nekoliko puta. Naziv Petrovoselo (ili Petersdorf) iz 1808. godine ostaje do 1880. godine kada menja ime u Torontal Petrovoszello, 1898. menja ime u Roman-Petre a 1911. menja ime u Petre. Nova vlast regata države S. H. S. vraća ime mesta u Petrovo Selo, zatim 1922. menja ime u Vladimirovac, ime koje ostaje

Prvi put Dobrica pominje 1425. godine, kada pripada Kevinskom komitatu. Godine 1716.dodeljena je Pančevačkom dištriktu, a 1717. godine imala je 15 kuća. Prebegle srpske porodice iz Otomanske imperije upućene su 1744. godine da se ovde nasele. Tek u polovini toga veka došlo je do brojnog porasta stanovništva, usled doseljavanja pomoriških graničara, pa je 1773. godine popisano čak 133 kuće. Crkvene matične knjige pominju se 1779. godine. U opštini se čuvaju dva plana ovog naselja iz 1781. i 1793. godine. Po popisu izvršenom 1782. godine, bilo je 787 pravoslavnih duša. Kamen temeljac sadašnjoj crkvi postavljen je na dan 9. maja 1802. godine, a građenje je dovršeno i crkva osvećena tek 1806. godine.

Alibunar se u Kruševskom spomeniku pominje kao „Alijina voda“. Stanovništvo se bavi poljoprivredom, a delom je zaposleno u više kompanija. Alibunar potiče još iz turskog perioda. U Alibunaru se nalazi "Ali-pašin bunar", po kome je i dobio ime. Posle povlačenja Turaka, Alibunar bilo je srpsko naselje sa 32 kuće (1717). Godine 1773. godine ulazi u sastav nemačkog graničarskog puka.

 

Sveti Mihalo (Lokve ) Prvi put se spominje 1404. godine imenom Szentmihal, 1717-Sent Mihaj, 1779-Sent Mihály, 1911.-Veg-Sént- Mihály, 1922.-Sveti Mihalo. Sveti Mihalo je 1404. godine pripadao Krašovskom komitatu, a bio je u posedu porodice de Osiak (de Osiak). U to doba oduzeo je kralj Sigmund ovaj posed od porodice Osiak i poklonio ga Jovanu de Marotu (de Marot). Godine 1782. brojao je 1063 pravoslavna stanovnika, 1814. podignuta sadašnja crkva, 1843. bilo je četiri sveštenika na 2371 stanovnika pravoslavne vere, a dva učitelja poučavalo je 296 đaka. Sveti Mihaj je dodeljen 1845. g Srpsko-banatskoj regimenti. 29 i 30. juna 1848. počeo je srpsko-mađarski rat kod Sv. Mihala, i selo je uništeni požarom. Sveti Mihalo je pripadao 1854. g alibunarskoj kompaniji i imao 2896 stanovnika. U deceniji od 1872, do 1882. godine snašla je opštinski atar, skoro svake godine, poplava. Godine 1873. pripojen Sveti Mihalo alibunarskom srezu Torontalskok komitata. Oko 1900. godine osnovana je Vegsentimaljska Opštinska štedionica.

Kartu možete pogledati u galeriji:

Autor:  izvor:wikipedia
Ocenite ovaj članak:
(0 glasova)

Dodaj komentar



Saglasan sam sa pravilima komentarisanja navedenim u uslovima korišćenja!
EUR 0.00 0.00 USD 0.00 0.00 CHF 0.00 0.00 SEK 0.00 0.00